การส่งออกสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มของอินเดีย ซึ่งรวมถึงงานหัตถกรรม เติบโตขึ้น 1% เป็น 2.97 แสนล้านรูปี (35.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปีงบประมาณ 2567 โดยเสื้อผ้าสำเร็จรูปครองส่วนแบ่งมากที่สุดที่ 41%
อุตสาหกรรมนี้เผชิญกับความท้าทายหลายประการ เช่น ขนาดการดำเนินงานที่เล็ก การผลิตที่กระจัดกระจาย ต้นทุนการขนส่งสูง และการพึ่งพาเครื่องจักรนำเข้า
รายงานสำรวจเศรษฐกิจที่กระทรวงการคลังเผยแพร่ในวันนี้ ระบุว่า การส่งออกสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มของอินเดีย รวมถึงงานหัตถกรรม เติบโตขึ้น 1% คิดเป็นมูลค่า 2.97 แสนล้านรูปี (35.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในปีงบประมาณ 2023-2024 (FY24)
เสื้อผ้าสำเร็จรูปครองส่วนแบ่งตลาดมากที่สุดที่ 41% โดยมีมูลค่าการส่งออก 1.2 แสนล้านรูปี (14.34 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รองลงมาคือสิ่งทอจากฝ้าย (34%) และสิ่งทอจากใยสังเคราะห์ (14%)
เอกสารสำรวจคาดการณ์ว่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ที่แท้จริงของอินเดียจะเติบโตที่ 6.5%-7% ในปีงบประมาณ 2568
รายงานฉบับนี้ชี้ให้เห็นถึงความท้าทายหลายประการที่อุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มกำลังเผชิญอยู่
เนื่องจากกำลังการผลิตสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มส่วนใหญ่ของประเทศมาจากวิสาหกิจขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่ (MSMEs) ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 80% ของอุตสาหกรรม และขนาดการดำเนินงานโดยเฉลี่ยค่อนข้างเล็ก ทำให้ประสิทธิภาพและประโยชน์จากขนาดเศรษฐกิจของการผลิตแบบสมัยใหม่ขนาดใหญ่มีจำกัด
ลักษณะที่กระจัดกระจายของอุตสาหกรรมเครื่องแต่งกายของอินเดีย โดยวัตถุดิบส่วนใหญ่มาจากรัฐมหาราษฏระ รัฐคุชราต และรัฐทมิฬนาฑู ในขณะที่กำลังการผลิตเส้นด้ายกระจุกตัวอยู่ในรัฐทางตอนใต้ ทำให้ต้นทุนการขนส่งสูงขึ้นและเกิดความล่าช้า
ปัจจัยอื่นๆ เช่น การที่อินเดียพึ่งพาเครื่องจักรนำเข้าเป็นอย่างมาก (ยกเว้นในภาคการปั่นด้าย) การขาดแคลนแรงงานฝีมือ และเทคโนโลยีที่ล้าสมัย ล้วนเป็นข้อจำกัดที่สำคัญเช่นกัน
วันที่เผยแพร่: 29 กรกฎาคม 2567